เสียงสระ
เสียงสระหลักในภาษาพม่า มีจำนวน 11 เสียง ได้แก่
  1. เสียง /อะ/
  2. เสียง /อา/
  3. เสียง /อิ/
  4. เสียง /อี/
  5. เสียง /อุ/
  6. เสียง /อู/
  7. เสียง /เอ/
  8. เสียง /แอ/
  9. เสียง /อ่อ/ (เสียงสระ ออ สั้นเล็กน้อย)
  10. เสียง /ออ/ (เสียงสระ ออ ยาวกว่าเสียง /ออ/ ของไทยเล็กน้อย)
  11. เสียง /โอ/

เสียงสระทั้ง 11 เสียงนี้ มีโอกาสแปรเปลี่ยนไปตามเสียงแวดล้อม เช่น ถ้าประสมหรือปิดท้ายด้วยเสียงพยัญชนะนาสิก (พยัญชนะนาสิก เช่น ม น ง ญ พยัญชนะเหล่านี้จะมีการผ่อนเสียงออกทางจมูกด้วย) ก็จะทำให้เสียงสระนั้นผันเปลี่ยนไปเป็นสระนาสิก (คือเสียงกึ่งสระหลัก กึ่งออกทางจมูก) เช่น อี เมื่อมี ง สะกด เสียงสระอีที่ควรออกตรงๆ ก็จะถูกผลักเสียงให้ออกกึ่งทางจมูก หรือถ้าหากปิดท้ายด้วยพยัญชนะเสียงกัก (พยัญชนะเสียงกัก เช่น ป ต จ ก) ก็จะทำให้สระนั้นมีความกระชับสั้นลง อีกทั้งทำให้เกิดคล้ายเป็นเสียงวรรณยุกต์ตรีในภาษาไทย เช่น อู เมื่อประสมด้วยพยัญชนะท้าย ก เป็น อู+ก ก็จะกลายเสียงสั้นลง และมีระดับวรรณยุกต์เป็น อุ๊ก
ดังนั้น การระบุลักษณะของเสียงสระภาษาพม่าด้วยอักษรไทย จึงไม่สามารถทำได้ครบทุกเสียง แต่ก็มีข้อควรสังเกตว่า หากคำนั้นสะกดด้วยอักษรใด ก็ให้ออกเสียงสะกดนั้นตามไปด้วย จะทำให้การออกเสียงใกล้เคียงกับเจ้าของภาษามากยิ่งขึ้น เช่น เมาง ถ้าหากคิดอย่างภาษาไทยก็จะพบว่า คำนี้ไม่สามารถออกเสียงได้ เนื่องจากภาษาไทยไม่มีการสะกดเช่นนี้ ทั้งนี้ขอให้ผู้เรียนได้ตระหนักว่า การเขียนคำพม่าในแบบเรียนนี้ เขียนเพื่อแทนเสียงภาษาพม่า ดังนั้น เมื่อพบรูปตัวสะกด ก็ให้ออกเสียงตัวสะกดนั้นด้วย จากตัวอย่างข้างต้น ต้องอ่านว่า เมา+ กล่าวคือ คล้ายออกเสียงว่า เมา แต่ให้ตามด้วยเสียงสะกด ก็จะกลายเป็น เมาง (เสียงคล้ายคำว่า หม่อง แต่มิใช่เสียงสระ ออ อย่างชัดแจ้ง)